Het klinkt bijna als goed nieuws: Coevorden verhoogt de lokale lasten in 2027 niet extra. Het college presenteert het als een geruststellende boodschap voor de inwoners. Maar eerlijk gezegd word ik daar niet zo rustig van. Want wie iets verder kijkt dan de mooie woorden, ziet dat de financiële problemen niet verdwijnen. Ze worden vooral vooruitgeschoven.
De begroting laat zien dat Coevorden in 2029 een tekort van ongeveer 1,8 miljoen euro verwacht. In 2030 is dat opgelopen tot ruim 3,3 miljoen. Dat zijn geen kleinigheden die je met een paar bezuinigingen op kantoorartikelen oplost. En toch krijgen we nu de boodschap dat de lokale lasten niet extra worden verhoogd.
Maar wacht even. De afvalstoffenheffing stijgt al van 219,50 naar 233,50 euro per jaar. Ook de rioolheffing gaat omhoog. De OZB krijgt een andere behandeling, waarbij het tarief voor woningen wordt verlaagd vanwege de verwachte stijging van de WOZ-waarden. Ondertussen stijgen de totale geraamde belastingopbrengsten. Wie noemt dat nu zonder enige nuance geen extra lastenverhoging?
Ik heb steeds meer moeite met die bestuurlijke manier van communiceren. Een geruststellende kop boven een bericht, terwijl de kleine lettertjes een ander verhaal vertellen. Natuurlijk weet ik ook wel dat gemeenten te maken hebben met stijgende kosten en onzekerheid over de rijksbijdragen. Maar dat ontslaat een gemeentebestuur niet van de plicht om helder te zijn over de keuzes die het maakt.
Er komt een financieel actieplan. Er wordt gekeken naar subsidies, reserves, heffingen en gemeentelijke uitgaven. Prima, zou je zeggen. Maar waarom moet er eerst een financieel probleem ontstaan voordat we serieus gaan kijken of het geld wel verstandig wordt besteed? En welke plannen gaan straks sneuvelen? Welke uitgaven blijken toch minder noodzakelijk dan aanvankelijk werd voorgesteld?
Ik hoor graag hoeveel er daadwerkelijk wordt bespaard, hoeveel extra inkomsten moeten opleveren en hoeveel geld uit reserves wordt gehaald. Want een reserve kun je maar één keer uitgeven. Dat is geen structureel beleid, dat is geld gebruiken dat er al was.
Ondertussen blijven de ambities overeind. Bedrijventerreinen, voorzieningen, zorg, sport en veiligheid: alles is belangrijk. Maar niet alles kan altijd tegelijk. Besturen betekent keuzes maken, ook wanneer die keuzes politiek ongemakkelijk zijn. Juist dan blijkt of een gemeentebestuur de moed heeft om prioriteiten te stellen.
Wat mij betreft mag het allemaal een stuk eerlijker. Vertel inwoners niet alleen dat de lasten volgend jaar niet extra omhooggaan. Vertel er meteen bij hoe groot de financiële problemen daarna zijn en welke maatregelen op tafel liggen. Geen geruststellende verpakking, maar duidelijkheid over de inhoud.
Op 5 en 10 november bespreekt de gemeenteraad de begroting. Ik hoop dat de raadsleden verder kijken dan het komende begrotingsjaar en de lastige vragen daadwerkelijk stellen.
Want ik zit niet te wachten op een bestuur dat vandaag applaus oogst omdat het de lastenverhoging beperkt, om morgen te moeten uitleggen dat er alsnog moet worden bezuinigd of dat de inwoners opnieuw de rekening krijgen gepresenteerd.
Geen extra lastenverhoging is nog geen bewijs van goed financieel beleid. Het kan net zo goed betekenen dat de rekening even wordt doorgeschoven. En daar schieten de inwoners van Coevorden uiteindelijk niets mee op.
Ontdek meer van Jan Veenstra
Abonneer je om de nieuwste berichten naar je e-mail te laten verzenden.