Soms vraag je je af waar een gemeente eigenlijk op wacht. Moet er eerst een rechtszaak komen? Een handhavingsverzoek? Of moet een actiegroep eerst op de deur bonzen voordat er eindelijk iets gebeurt?
In Coevorden lijkt het antwoord inmiddels duidelijk.
De actiegroep Meten=Weten heeft samen met omwonenden een handhavingsverzoek ingediend over het gebruik van bestrijdingsmiddelen in de landbouw. Niet alleen Coevorden kreeg zo’n verzoek, maar ook Midden-Drenthe, De Wolden en Assen. De vraag is eenvoudig: controleer of de regels worden nageleefd en onderzoek de gezondheidsrisico’s voor mensen die naast bespoten percelen wonen.
Dat is eigenlijk een taak van de overheid zelf.
Opmerkelijk genoeg speelde dit onderwerp nog maar kort geleden in de gemeenteraad. De PAC vroeg waarom Coevorden geen lokaal beleid heeft voor de lelieteelt. Een terechte vraag, want juist rond de lelieteelt bestaat al jaren discussie over het intensieve gebruik van bestrijdingsmiddelen.
En toen kwam de reactie van wethouder Henk Mulder.
“We hebben er in eerste instantie voor gekozen om geen regels op regels te stapelen.”
Dat klinkt bestuurlijk, maar zegt eigenlijk heel weinig. Want als inwoners zich zorgen maken over hun gezondheid, gaat het niet over extra regels. Dan gaat het over de vraag of de bestaande regels worden nageleefd en of de gemeente haar verantwoordelijkheid neemt.
Nog opvallender is dat BBC2014 in het verkiezingsprogramma duidelijk stelde géén spuitzones met pesticiden rondom scholen, woningen en sportvelden te willen. Een duidelijke belofte richting de kiezer. In het coalitieakkoord is daar vervolgens weinig van terug te vinden. Coalitiecompromissen horen bij de politiek, maar dan mag je ook eerlijk uitleggen waarom een verkiezingsbelofte is verdwenen.
De indruk die nu ontstaat is minder fraai: zolang niemand aan de bel trekt, gebeurt er weinig. Pas wanneer een organisatie als Meten=Weten een formeel handhavingsverzoek indient, komt het onderwerp weer op de agenda.
Dat is de omgekeerde wereld.
Een gemeente hoort niet af te wachten tot inwoners of actiegroepen haar wijzen op mogelijke overtredingen. Goed bestuur betekent vooruitkijken, controleren en transparant zijn. Niet reageren omdat iemand anders je ertoe dwingt.
Misschien is de meest veelzeggende conclusie wel deze: als een gemeente pas in beweging komt nadat ze een tik op de vingers heeft gekregen, dan is het niet de actiegroep die het werk van de gemeente bemoeilijkt. Dan doet de actiegroep het werk dat de gemeente zelf allang had moeten doen.
En dat zou iedere bestuurder zich moeten aantrekken.
Ontdek meer van Jan Veenstra
Abonneer je om de nieuwste berichten naar je e-mail te laten verzenden.