Open brief aan het kabinet

Nederland mag weer vooropstaan

Geacht kabinet,

Veel Nederlanders vinden het genoeg geweest.

Nee, niet de Nederlander die met een inkomen rond of boven de Balkenendenorm leeft. Ik heb het over de Nederlander die iedere dag werkt, onderneemt, een bedrijf runt, een boerderij heeft, een woning probeert te vinden, met een pensioen moet rondkomen of zijn gezin probeert een toekomst te bieden.

De Nederlander die zich steeds vaker afvraagt:

Voor wie wordt dit land eigenlijk bestuurd?

Wij hadden gehoopt op een regering die er is voor alle Nederlanders. Een regering die niet automatisch begint met de vraag wat Europa van Nederland verwacht, maar eerst kijkt naar wat Nederland zelf nodig heeft.

Dat betekent niet dat Nederland zich moet afkeren van Europa.

Integendeel.

Nederland is een klein land en juist daarom is samenwerking met andere Europese landen belangrijk. Voor onze veiligheid, onze economie, onze handel en onze positie in de wereld hebben wij anderen nodig en anderen hebben ons nodig.

Maar samenwerken is iets anders dan alles accepteren.

Nederland moet binnen Europa zijn eigen belangen kunnen verdedigen. Een regering moet kunnen zeggen: dit is goed voor Nederland, dit kunnen wij dragen en hier trekken wij een grens.

Want uiteindelijk is niet Brussel, maar de Nederlandse regering verantwoordelijk voor het welzijn van de Nederlandse samenleving.

En daar wringt het.

We zien een overheid die steeds meer van burgers, boeren en ondernemers vraagt. Meer regels, meer verplichtingen, hogere kosten en steeds ingewikkelder procedures. Tegelijkertijd wordt van dezelfde samenleving verwacht dat zij grote internationale ambities financieel mogelijk maakt.

Daarbij speelt ook de discussie over defensie.

Laat één ding duidelijk zijn: Nederland heeft defensie nodig.

Een land moet zichzelf kunnen beschermen en zijn bondgenoten kunnen ondersteunen. De wereld is niet veiliger geworden en naïviteit is geen veiligheidsbeleid.

Maar defensie kan ook niet het antwoord op iedere veiligheidsvraag zijn.

Een veilig land is méér dan een land met een sterke krijgsmacht.

Een veilig land heeft een economie die kan groeien.
Heeft voldoende woningen.
Heeft betaalbare en betrouwbare energie.
Heeft goed onderwijs.
Heeft toegankelijke zorg.
Heeft een sterke landbouw en industrie.
Heeft infrastructuur die functioneert.
En vooral: heeft burgers die vertrouwen hebben in hun overheid en in de toekomst van hun eigen land.

Ook dát is nationale veiligheid.

Daarom moeten wij ons niet alleen afvragen hoeveel geld er naar defensie moet.

We moeten ons afvragen:

Wat kan Nederland dragen?

En:

Waar ligt de juiste balans tussen internationale verplichtingen en de problemen die wij in eigen land moeten oplossen?

Want iedere euro kan maar één keer worden uitgegeven.

Dat is geen argument tegen defensie.
Het is een argument vóór verstandig bestuur.

Hetzelfde geldt voor Europa.

Nederland heeft Europa nodig. Maar Europa heeft ook Nederland nodig.

Een Europese samenwerking wordt niet sterker doordat nationale regeringen kritiekloos uitvoeren wat op Europees niveau wordt afgesproken. Zij wordt sterker wanneer landen hun eigen kennis, belangen en verantwoordelijkheid inbrengen.

Nederland hoeft geen tegenstander van Europa te zijn om voor Nederland op te komen.

Dat onderscheid lijkt steeds vaker verloren te gaan.

Wij vragen daarom niet om een regering die zich achter Nederland verschuilt.

Wij vragen om een regering die voor Nederland staat.

Een regering die Europese samenwerking zoekt waar die noodzakelijk en nuttig is.

Een regering die internationale verantwoordelijkheid neemt waar dat nodig is.

Maar tegelijkertijd een regering die durft te zeggen:

Eerst kijken we wat Nederland nodig heeft.

Niet omdat Nederland belangrijker is dan andere landen.

Maar omdat een regering in de eerste plaats verantwoordelijkheid draagt voor de samenleving die haar gekozen heeft.

Het wordt tijd dat die eenvoudige gedachte weer centraal komt te staan.

Geen Nederland tegen Europa.

Geen Nederland zonder Europa.

Maar:

Nederland mét Europa, met een eigen stem, een eigen verantwoordelijkheid en een duidelijke eigen prioriteit.

Want uiteindelijk gaat het niet om de vraag hoeveel Nederland voor Europa kan betekenen.

De eerste vraag zou moeten zijn:

Wat kan de Nederlandse overheid doen om ervoor te zorgen dat Nederland ook voor de volgende generatie een land blijft waarin mensen kunnen wonen, werken, ondernemen en iets kunnen opbouwen?

Dat lijkt mij geen buitensporige eis.

Dat lijkt mij de kerntaak van goed bestuur.

Hoogachtend,

Een bezorgde Nederlander