Het nieuwe college van Coevorden is geïnstalleerd. De champagne mag worden ontkurkt, de foto’s zijn gemaakt en het coalitieakkoord ligt op tafel. Een nieuw begin, zo wordt gezegd. Maar wie goed luistert naar het debat in de gemeenteraad hoort vooral één woord tussen de regels door klinken: vertrouwen.
En daar zit nu precies de pijn.
De grootste coalitiepartij, BBC2014, begint aan een nieuwe bestuursperiode, maar draagt nog altijd de rugzak van het verleden mee. De oppositiepartijen PAC en PRO herinneren fijntjes aan de turbulente periode rond de verkiezingen. Zij vragen niet alleen om nieuwe plannen, maar vooral om een zichtbaar bewijs dat er bestuurlijk iets is veranderd.
De coalitie zegt: fouten mogen worden gemaakt, als je ze erkent en herstelt.
Dat klinkt redelijk. Niemand verwacht dat bestuurders foutloos zijn. Maar vertrouwen werkt niet als een knop die je omzet na de verkiezingen. Vertrouwen komt te voet en vertrekt te paard. Zeker bij een overheid die inwoners vraagt om mee te denken, mee te betalen en soms ook offers te brengen.
Een nieuw akkoord op hoofdlijnen moet ruimte geven voor samenwerking. Dat kan een kracht zijn. Maar het kan ook een vluchtroute worden. Want hoe controleer je een akkoord waarin veel nog moet worden ingevuld? Een mooi kompas is handig, maar je moet wel weten waar de bestemming ligt.
En dan de financiën.
Coevorden staat voor een forse uitdaging. Vanaf 2028 dreigen grote tekorten en toch wil het nieuwe college miljoenen uit de reserves halen om plannen mogelijk te maken. Investeren kan verstandig zijn, maar investeren zonder messcherp plan wordt al snel geld uitgeven in de hoop dat de toekomst het probleem oplost.
De uitspraak van PRO dat “geld een plan moet volgen en niet andersom” klinkt daarom niet als politieke tegenwerking, maar als een waarschuwing die elke bestuurder serieus moet nemen.
Ook inhoudelijk ligt er een duidelijk verschil van visie. De coalitie zet zwaar in op woningbouw, economie en bereikbaarheid. Begrijpelijke keuzes, want Coevorden moet zich ontwikkelen. Maar een gemeente is geen bedrijfsterrein met inwoners eromheen. Groei heeft alleen waarde als mensen er beter van worden.
De discussie over gezondheid, natuur en de lelieteelt lijkt misschien een detail, maar raakt aan een grotere vraag: durft een gemeente zelf verantwoordelijkheid te nemen als inwoners bescherming verwachten?
De komende jaren draait het dus niet alleen om 7.500 woningen, ondernemersruimte of infrastructuur. Het draait om iets veel fundamentelers: de geloofwaardigheid van het gemeentebestuur.
De nieuwe coalitie heeft een mooi woord gekozen: samen.
Maar samen betekent niet alleen samen met de partijen die aan tafel zitten. Samen betekent ook luisteren naar degenen die kritisch zijn. Naar inwoners die vragen stellen. Naar een oppositie die controleert.
Want een kompas heeft pas waarde als iedereen dezelfde richting op wil.
De komende vier jaar zal blijken of Coevorden werkelijk een nieuwe koers vaart, of dat het vooral oude discussies in een nieuw jasje blijft voeren.
Ontdek meer van Jan Veenstra
Abonneer je om de nieuwste berichten naar je e-mail te laten verzenden.