De overheid is aan zet

Jarenlang hoorde je uit Den Haag dat de markt het wel zou oplossen. Vervolgens werd diezelfde markt overladen met nieuwe regels, hogere belastingen en steeds veranderend beleid. En nu is iedereen verbaasd dat beleggers afhaken en de woningbouw stokt.

Zelfs De Nederlandsche Bank trekt nu aan de bel. Om de bouw van 100.000 woningen per jaar mogelijk te maken, is een beter investeringsklimaat nodig. Dat is eigenlijk een keurige manier om te zeggen dat de overheid zichzelf in de weg zit.

Iedere minister wil zijn eigen stempel drukken. Gemeenten leggen daar vervolgens nog een pakket extra eisen bovenop. Duurzamer, groener, socialer, meer parkeerplaatsen, minder parkeerplaatsen, hogere kwaliteit, lagere huur. Op papier klinkt het prachtig, maar op de bouwplaats gebeurt er steeds minder.

En ondertussen staan honderdduizenden woningzoekenden in de rij. Starters blijven noodgedwongen bij hun ouders wonen, jonge gezinnen kunnen geen volgende stap zetten en ouderen vinden geen geschikte woning om naartoe te verhuizen. Iedereen wijst naar elkaar, maar niemand lijkt de oorzaak echt te willen benoemen.

Huizen bouw je niet met beleidsnota’s. Ook niet met persberichten of politieke ambities. Huizen bouw je met investeringen, vertrouwen en duidelijke spelregels. Als die spelregels om de paar jaar veranderen, blijft het geld op de plank liggen.

De overheid is nu aan zet. Niet door opnieuw een zak belastinggeld uit te delen, maar door eindelijk voor rust en duidelijkheid te zorgen. Minder regels, minder lokale uitzonderingen en beleid dat langer meegaat dan één kabinetsperiode.

Want hoe hard politici ook roepen dat er gebouwd moet worden, zonder investeerders, bouwbedrijven en woningcorporaties blijft de schop gewoon in de schuur staan.

Misschien is het tijd dat de overheid niet alleen naar de bouwers wijst, maar ook eens kritisch in de spiegel kijkt. Want de grootste belemmering voor de woningbouw staat misschien wel gewoon in Den Haag.