Soms zit het niet eens in de woorden.
Soms zit het in de toon. In de glimlach. In de manier waarop iemand je uitlegt dat je je eigenlijk nergens druk over hoeft te maken.
Dilan Yeşilgöz noemt de commotie rond het Belastingplan „ruis” en „beeldvorming”. Ze zegt dat met een glimlach die op mij eerder belerend dan geruststellend overkomt.
Het heeft iets van: maakt u zich vooral geen zorgen, wij weten wat we doen.
En misschien is dat precies wat mij tegenstaat.
Want ondertussen is er nog helemaal geen meerderheid voor het Belastingplan. Er is kritiek vanuit verschillende politieke partijen en er moet nog worden uitgezocht waar een deel van het geld vandaan moet komen.
Maar de boodschap blijft ontspannen:
Niets aan de hand.
Wij hebben het onder controle.
En als u daar anders over denkt, komt dat waarschijnlijk door de beeldvorming.
Dat is een merkwaardige manier om met kritiek om te gaan.
Want kritiek is geen ruis. Kritiek is juist een essentieel onderdeel van politiek. Zeker wanneer het gaat over belastinggeld en maatregelen die uiteindelijk gewone mensen raken.
Misschien hoeft een politicus niet altijd met een ernstige blik voor de camera te verschijnen. Een glimlach mag best.
Maar wanneer die glimlach samengaat met een toon die uitstraalt „wij weten wat het beste voor u is”, ontstaat er afstand.
En daar zit voor mij het ongemak.
Niet omdat Dilan Yeşilgöz glimlacht.
Maar omdat je als burger soms het gevoel krijgt dat je vooral niet te veel vragen moet stellen.
Wij regelen het wel.
U hoeft alleen nog maar te betalen.
Ontdek meer van Jan Veenstra
Abonneer je om de nieuwste berichten naar je e-mail te laten verzenden.