Het gaat mij er niet om bestuurders of ambtenaren achteraf onnodig aan de schandpaal te nagelen. Een ernstige gebeurtenis als die in Weiteveen vraagt om iets anders: eerlijk kijken naar wat er is misgegaan en daar vervolgens daadwerkelijk van leren.
Het is dan ook goed dat het college erkent dat verschillende signalen eerder en meer in samenhang hadden moeten worden bekeken. Ook het feit dat de gemeente zich daarover kwetsbaar opstelt, verdient waardering. Maar daarmee begint het echte werk pas.
Want uiteindelijk gaat het niet alleen om de vraag wat er in 2024 fout is gegaan. De belangrijkere vraag is: hoe voorkomen we dat een vergelijkbare situatie zich opnieuw kan voordoen?
De gemeente Emmen schrijft dat de werkwijze inmiddels is aangepast. Complexe dossiers worden wekelijks besproken in het Veiligheidsoverleg, er kan worden opgeschaald naar de Lokale Driehoek en de samenwerking tussen boa’s, Openbare Orde en Veiligheid, Toezicht en Handhaving en de politie is verbeterd. Ook is de functie van overlastregisseur verder ontwikkeld en zijn de werkafspraken aangescherpt.
Dat klinkt goed. Maar als we echt willen leren van Weiteveen, zou ik graag nog een stap verder gaan. Laat als gemeente niet alleen zien dat de werkwijze is veranderd, maar ook hoe die verandering voorkomt dat signalen opnieuw langs elkaar heen lopen.
Wie heeft tegenwoordig de regie wanneer verschillende gemeentelijke afdelingen met dezelfde problematiek te maken hebben? Wanneer wordt een dossier automatisch als complex aangemerkt? Wanneer moet informatie bij de burgemeester terechtkomen? Wie controleert of die opschaling daadwerkelijk plaatsvindt? En misschien nog belangrijker: wordt achteraf ook onafhankelijk of aantoonbaar gecontroleerd of de nieuwe werkwijze in de praktijk heeft gewerkt?
De gemeente schrijft zelf dat zij inmiddels controleert of ernstige signalen tijdig worden herkend, de juiste organisaties vroeg genoeg worden betrokken en bestuurlijke opschaling op tijd plaatsvindt.
Dat is precies waar het wat mij betreft om draait. Niet om bestuurders achteraf te beschadigen, maar om ervoor te zorgen dat de lessen uit Weiteveen niet alleen op papier staan.
Kwetsbaarheid tonen is belangrijk. Fouten erkennen is belangrijk. Maar het belangrijkste is misschien wel dat een inwoner over enkele jaren kan zeggen: na Weiteveen hebben ze het echt anders aangepakt.
Dat bewijs moet niet alleen bestaan uit nieuwe protocollen en goede voornemens. Het moet zichtbaar worden in de dagelijkse praktijk.
Want van fouten leren is pas echt betekenisvol als je kunt aantonen dat dezelfde fout daarna niet opnieuw wordt gemaakt.
Ontdek meer van Jan Veenstra
Abonneer je om de nieuwste berichten naar je e-mail te laten verzenden.