Steeds vaker hoor ik de woorden: het nieuwe normaal. En iedere keer vraag ik mij af: wat is er eigenlijk nieuw aan?
Als je zeventig jaar bent, heb je al heel wat veranderingen meegemaakt. Zaken die vroeger vanzelfsprekend waren, lijken nu opnieuw te moeten worden uitgelegd. Een tas hoort niet op een stoel in de trein. Je houdt rekening met anderen. Je laat iemand uitstappen voordat je zelf instapt. Je ruimt je eigen rommel op.
Geen ingewikkelde regels, maar gewoon omgangsvormen.
Toch verschijnen er tegenwoordig campagnes en aankondigingen waarin organisaties ons vertellen wat het nieuwe normaal moet worden. Alsof we het wiel opnieuw moeten uitvinden. Alleen is er één probleem: het wiel bestond al. Het draaide prima, zolang iedereen begreep waarvoor het bedoeld was.
Misschien is het niet verkeerd om oude normen opnieuw onder de aandacht te brengen. Een samenleving verandert nu eenmaal. Maar laten we niet doen alsof alles wat opnieuw wordt geïntroduceerd een moderne uitvinding is. Soms is het gewoon een oude waarde die we zijn kwijtgeraakt.
Nu maar hopen dat het nieuwe wiel inderdaad rond wordt.
Ontdek meer van Jan Veenstra
Abonneer je om de nieuwste berichten naar je e-mail te laten verzenden.