Gemiddeld betaalbaar, in de praktijk onbetaalbaar

Het is een geruststellende gedachte: volgens de cijfers valt het allemaal best mee. Het leven is maar een paar procent duurder geworden. Een zucht van verlichting gaat door het land. Vooral bij senioren, die bekendstaan om hun overdaad aan financiële speelruimte.

Neem nou de auto. Die zit keurig verstopt in het gemiddelde. Een beetje benzine hier, een beetje verzekering daar — niks om wakker van te liggen. Tenminste, als je in Den Haag woont en alles op loopafstand hebt. Maar probeer in Zuidoost-Drenthe eens zonder auto bij de huisarts, de supermarkt of je familie te komen. Dan wordt die “luxe” ineens een eerste levensbehoefte.

Maar goed, volgens de statistieken is autorijden nauwelijks duurder geworden. Dat zal dan wel kloppen. Die stijgende brandstofprijzen? Vast een optische illusie. De garage die tegenwoordig meer per uur rekent dan een advocaat? Zal wel meevallen. En die verzekeringspremie die elk jaar een sprongetje maakt? Ongetwijfeld een administratieve vergissing.

Het mooie van gemiddelden is dat ze iedereen tevreden houden — behalve de mensen die er echt mee te maken hebben.

Voor veel senioren is de auto geen speeltje, maar een lifeline. Geen symbool van vrijheid, maar van noodzaak. En juist die noodzaak wordt jaar na jaar duurder. Ondertussen stijgen inkomens mondjesmaat, en mogen ouderen dankbaar knikken als ze er een paar euro op vooruitgaan. Op papier, uiteraard.

Misschien wordt het tijd dat de politiek eens uit de spreadsheet stapt en de parkeerplaats op loopt. Praat eens met mensen die niet “gemiddeld” zijn, maar gewoon afhankelijk van hun auto om mee te blijven doen in de samenleving.

Want zolang mobiliteit als luxe wordt gezien in plaats van basisbehoefte, blijven de cijfers mooi — en de werkelijkheid wrang.

Dus, beste beleidsmakers:
maak beleid voor mensen, niet voor gemiddelden. Zorg dat ouderen mobiel kunnen blijven zonder dat het een financiële uitputtingsslag wordt. Want een samenleving waarin je alleen meetelt als je nog alles kunt betalen, rijdt uiteindelijk zichzelf vast.

En nee, dat is geen statistische afwijking. Dat is de realiteit.


Ontdek meer van Jan Veenstra

Abonneer je om de nieuwste berichten naar je e-mail te laten verzenden.

Geef een reactie

×
Uit het archief van Jan Veenstra
We leven weer in een wapenwedloop – en we doen alsof het spannend is
Ah, de wapenwedloop. Dat magische ritueel waarbij landen elkaar massaal bewapenen “om oorlog te voorkomen”. We dachten dat het naïef was, een restant van de Koude Oorlog, maar nee hoor – welkom in 2026: dezelfde show, andere acteurs. Kijk om je heen: Verenigde Staten investeert miljarden in hypersonische raketten, China knutselt aan ruimtewapens, en Rusland… …
Lees verder →

Ontdek meer van Jan Veenstra

Abonneer je nu om meer te lezen en toegang te krijgen tot het volledige archief.

Lees verder