Nederland is weer eens bezig met een typisch stukje symboolpolitiek: het verbieden van fatbikes in binnensteden. Gemeenteraden vergaderen zich suf, wethouders halen de krant, en ondertussen lachen de fatbikejongens zich kapot. Want juridisch? Kansloos. Een fatbike is een fiets en een fiets mag overal komen waar een fiets mag komen. Punt. Toch blijven we elkaar …
Als de aarde in brand staat, vechten wij om een lucifer
Vijftig komma vijf graden in Turkije. Dat is geen temperatuur meer — dat is een sirene. Een keiharde waarschuwing van een planeet die haar laatste reserves verbrandt. En wat doen wij? We discussiëren over grenzen. We doden elkaar om vierkante kilometers. We steken miljoenen in bommen, drones en kogels — terwijl de bossen branden, de …
Lees verder "Als de aarde in brand staat, vechten wij om een lucifer"
De kracht van het rode potlood
Er zijn tijden dat het lijkt alsof we er niet toe doen. De ene maatregel na de andere wordt over ons uitgestort. Huurverhogingen, zorgpremies, regels die niemand begrijpt, en een overheid die liever zendt dan luistert. En dan, plotseling, wordt u wél belangrijk. In verkiezingstijd. Dan verschijnt er een glimlach op het gezicht van de …
‘De eeuwige wederopstanding van Coevorden’
Er was een tijd dat Coevorden het beating heart van het noorden was. Als je van zuid naar noord wilde — of andersom, want visa versa klinkt altijd chiquer — dan móést je wel door Coevorden. Het was een soort middeleeuwse douanepost avant la lettre. Zonder Coevorden geen doorstroom. Zonder doorstroom geen handel. En zonder …
Wakker worden — we leven boven onze macht
Iedereen wil meer salaris. Meer zorg, beter onderwijs, kortere wachtlijsten, schonere straten, lagere lasten, snellere treinen, betere hulp. En het liefst vandaag nog. Maar wie gaat dat allemaal betalen? Het eerlijke antwoord: niemand.Of beter gezegd: steeds minder mensen. De belastingdruk stijgt, de tekorten groeien, de loketten raken overbelast en de rek is eruit — bij …
“Alle hens aan dek! Of… liever: geen hens, geen dek, geen schip”
Als het niet zo ernstig was, zou je er hartelijk om kunnen lachen. Maar helaas, het enige wat er nog te lachen valt, is het feit dat het volksvertegenwoordigers heten – terwijl het volk ondertussen ergens onderaan een Excel-sheet bungelt onder de kolom “overige zorgen”. De Haagse poppenkast draait weer op volle toeren. Ruzie in …
Lees verder "“Alle hens aan dek! Of… liever: geen hens, geen dek, geen schip”"
Help, ik ben in de supermarkt
Ga je even naar de supermarkt. Gewoon, melk, brood, en iets wat op groente lijkt zodat je jezelf ’s avonds weer kunt wijsmaken dat je gezond bezig bent. Niks aan de hand, zou je denken. Ik had geluk: de klant voor me was net klaar, dus ik kon direct door. Achter de kassa zat een …
Heer, vergeef het ons, want wij weten dondersgoed wat we doen
Het is 2025. We hebben auto’s die zelf kunnen rijden, wetenschappers die varkensnieren in mensen stoppen, en kinderen die TikTok-therapie krijgen voor hun burn-out. Maar in de Nederlandse politiek loopt nog altijd een vrouw rond die droomt van iets revolutionairs: gelijke behandeling binnen haar eigen partij. Lilian Janse, het eerste vrouwelijke raadslid van de SGP, …
Lees verder "Heer, vergeef het ons, want wij weten dondersgoed wat we doen"
De vrijwilliger anno 2025: liever 200 euro en een compliment dan gratis en voor niks
Ze zijn zeldzamer dan een werkende printer op een basisschool: jonge vrijwilligers. Sportclubs, zorginstellingen en buurtverenigingen in Drenthe raken langzaamaan in paniek. De trouwe zestigplusser met een zaklamp in de hand en een EHBO-diploma in de borstzak begint af te haken – opgebruikt, overleden of gewoon moe van het eeuwige klaverjassen – en de jonge …
Lees verder "De vrijwilliger anno 2025: liever 200 euro en een compliment dan gratis en voor niks"
De zachte dood van de democratie
Acht decennia lang hebben we in Europa gebouwd aan iets bijzonders. Een veilige haven, waar vrijheid, rechtvaardigheid en menselijke waardigheid geen loze woorden waren. Waar verschillen mochten bestaan en macht werd beteugeld. Democratie was geen perfect systeem, maar het was wél het meest menselijke dat we hadden. En nu, steen voor steen, breekt men het …
Jan Veenstra Schrijver 