Er bestaat een wonderlijk natuurverschijnsel: de man-met-een-relatie.Je herkent hem aan zijn plotselinge verdamping. Jarenlang zat hij op je bank.Hij dronk je koffie, at je koekjes, kende je wc beter dan zijn eigen badkamer.Soms was hij er vaker dan PostNL.Je wist zijn verhalen, zijn zwaktes, zijn eenzaamheid.Hij was “die vriend die altijd langskwam”. En toen… kreeg …
Het oerbrein en de schutting
We hebben allemaal een stukje grond dat van ons is. Misschien een tuin, een balkon, een eigen hoekje in een park. En wat doen we? We omheinen het. Grote hekken, stevige schuttingen. Een bordje “eigen terrein”. Alsof het anders zomaar opgegeten wordt door de wereld. Dat stukje grond zit dieper dan het beton van de …
De dag dat Amerika zijn geweten vergat
Er komt een moment in elke samenleving waarop men later zal vragen: waar stond jij toen het misging? Voor Amerika is dat moment niet één spectaculaire dag geweest, geen tanks op straat of brandende parlementen, maar iets veel alledaagser: een stembiljet in een stemhokje. Een potlood. Een kruisje. En de keuze om Donald J. Trump …
Uit betrouwbare bron (namelijk: vertrouw mij nou maar)
Ik krijg altijd een lichte jeuk als iemand begint met: “Ik heb dit uit betrouwbare bron.”Dat is zelden een opening van een goed gesprek. Het is eerder het verbale equivalent van iemand die te dicht bij je komt staan en fluistert: “Blijf even luisteren, dit is belangrijk.” Nee. Dat is het meestal niet. Want die …
Lees verder "Uit betrouwbare bron (namelijk: vertrouw mij nou maar)"
Noaberschap op afroep
Noaberschap. Het woord alleen al klinkt als een warme jas aan de kapstok van vroeger. Een jas die je niet hoefde te passen, want hij zat iedereen. Buren keken naar elkaar om, zonder appgroep, zonder coördinator, zonder protocol. Het was geen project, geen initiatief, geen flyer. Het was er gewoon. En nu?Nu is er, na …
De zakenman met het bord voor zijn kop
Telkens als Donald Trump spreekt, hoor ik Boudewijn de Groot. De eenzame fietser. Niet vanwege de romantiek, maar vanwege die ene genadeloze regel: “Maar liever dat nog dan een bord voor z’n kop van een zakenman.” Het is alsof het lied zestig jaar geleden speciaal is geschreven voor een man die de wereld behandelt als …
Een vlokje sneeuw en het land raakt in paniek
Er is sneeuw gevallen. Geen poolnacht, geen elfstedentocht, geen barre Siberische winter. Nee, gewoon een paar dagen winterweer. En toch ligt Nederland weer op zijn rug, spartelend als een kever die net is omgedraaid. Treinen vallen uit, wegen slibben dicht, scholen sluiten, afspraken worden afgezegd en het land zucht collectief: “Dit had niemand kunnen voorzien.”Behalve …
De droom als museumstuk
Ze kregen er een Nobelprijs voor. Voor vrede, voor vrijheid, voor gelijkheid. Namen die we probleemloos citeren: Mandela, King, Malala, de Dalai Lama. Mensen die het lef hadden om hardop te zeggen dat de wereld anders kon — en anders móést. Martin Luther King had een droom.En wij hebben tegenwoordig vooral meningen. Zijn droom ging …
Waarom doen we wat we doen?
Het is een vraag die zich niet laat vangen in een managementsamenvatting. Wie haar te snel beantwoordt, liegt — al is het uit goede bedoelingen. Want de waarheid is rommelig: we doen wat we doen om redenen die elkaar tegenspreken, overlappen en soms pas achteraf worden verzonnen. Op het eerste gezicht lijkt de mens een …
Het grote tepeltrauma
Er zijn landen waar oorlog woedt, waar honger heerst, waar de democratie wankelt. En dan is er Nederland, waar we collectief nerveus worden van een tepel die zich niet aan de afspraak houdt. Geen hele tepel hoor — dat zou revolutionair zijn — maar een puntje. Een suggestie. Een schaduw. Paniek. Decennia geleden liep men …
Jan Veenstra Schrijver 