Er bestaat een wonderlijk natuurverschijnsel: de man-met-een-relatie.Je herkent hem aan zijn plotselinge verdamping. Jarenlang zat hij op je bank.Hij dronk je koffie, at je koekjes, kende je wc beter dan zijn eigen badkamer.Soms was hij er vaker dan PostNL.Je wist zijn verhalen, zijn zwaktes, zijn eenzaamheid.Hij was “die vriend die altijd langskwam”. En toen… kreeg …
Het oerbrein en de schutting
We hebben allemaal een stukje grond dat van ons is. Misschien een tuin, een balkon, een eigen hoekje in een park. En wat doen we? We omheinen het. Grote hekken, stevige schuttingen. Een bordje “eigen terrein”. Alsof het anders zomaar opgegeten wordt door de wereld. Dat stukje grond zit dieper dan het beton van de …
De dag dat Amerika zijn geweten vergat
Er komt een moment in elke samenleving waarop men later zal vragen: waar stond jij toen het misging? Voor Amerika is dat moment niet één spectaculaire dag geweest, geen tanks op straat of brandende parlementen, maar iets veel alledaagser: een stembiljet in een stemhokje. Een potlood. Een kruisje. En de keuze om Donald J. Trump …
Uit betrouwbare bron (namelijk: vertrouw mij nou maar)
Ik krijg altijd een lichte jeuk als iemand begint met: “Ik heb dit uit betrouwbare bron.”Dat is zelden een opening van een goed gesprek. Het is eerder het verbale equivalent van iemand die te dicht bij je komt staan en fluistert: “Blijf even luisteren, dit is belangrijk.” Nee. Dat is het meestal niet. Want die …
Lees verder "Uit betrouwbare bron (namelijk: vertrouw mij nou maar)"
Noaberschap op afroep
Noaberschap. Het woord alleen al klinkt als een warme jas aan de kapstok van vroeger. Een jas die je niet hoefde te passen, want hij zat iedereen. Buren keken naar elkaar om, zonder appgroep, zonder coördinator, zonder protocol. Het was geen project, geen initiatief, geen flyer. Het was er gewoon. En nu?Nu is er, na …
De zakenman met het bord voor zijn kop
Telkens als Donald Trump spreekt, hoor ik Boudewijn de Groot. De eenzame fietser. Niet vanwege de romantiek, maar vanwege die ene genadeloze regel: “Maar liever dat nog dan een bord voor z’n kop van een zakenman.” Het is alsof het lied zestig jaar geleden speciaal is geschreven voor een man die de wereld behandelt als …
De droom als museumstuk
Ze kregen er een Nobelprijs voor. Voor vrede, voor vrijheid, voor gelijkheid. Namen die we probleemloos citeren: Mandela, King, Malala, de Dalai Lama. Mensen die het lef hadden om hardop te zeggen dat de wereld anders kon — en anders móést. Martin Luther King had een droom.En wij hebben tegenwoordig vooral meningen. Zijn droom ging …
Waarom doen we wat we doen?
Het is een vraag die zich niet laat vangen in een managementsamenvatting. Wie haar te snel beantwoordt, liegt — al is het uit goede bedoelingen. Want de waarheid is rommelig: we doen wat we doen om redenen die elkaar tegenspreken, overlappen en soms pas achteraf worden verzonnen. Op het eerste gezicht lijkt de mens een …
Fatbikes en de illusie van verbieden
Nederland is weer eens bezig met een typisch stukje symboolpolitiek: het verbieden van fatbikes in binnensteden. Gemeenteraden vergaderen zich suf, wethouders halen de krant, en ondertussen lachen de fatbikejongens zich kapot. Want juridisch? Kansloos. Een fatbike is een fiets en een fiets mag overal komen waar een fiets mag komen. Punt. Toch blijven we elkaar …
De kracht van het rode potlood
Er zijn tijden dat het lijkt alsof we er niet toe doen. De ene maatregel na de andere wordt over ons uitgestort. Huurverhogingen, zorgpremies, regels die niemand begrijpt, en een overheid die liever zendt dan luistert. En dan, plotseling, wordt u wél belangrijk. In verkiezingstijd. Dan verschijnt er een glimlach op het gezicht van de …
Jan Veenstra Schrijver 